เรื่องบางเรื่องที่ไม่อยากจดจำ แต่กลับจำได้ขึ้นใจ

เรื่องบางเรื่องที่ไม่อยากใส่ใจ แต่กลับทำให้เราเสียน้ำตา

ไม่อยากนึกถึงภาพอดีตในวันนั้น เพราะมันให้เราเจ็บช้ำใจ

อยากลืมทุกสิ่งทุกอย่างใให้หมดไป เพื่อให้เรากลับมาเป็นตัวเอง

ในยุคปัจจุบันนี้ ความคิดของเด็กไทยต่างเปลี่ยนไป เห็นแล้วก็อึ่งกิมกี่เลยครับ ลองมาดูกันครับ
ในหัวค่ำวันหนึ่งในเมืองหลวงรถลาติดขัด ผมขับรถผ่านความวุ่นวายมาจนถึงถนนย่านชานเมืองเส้นหนึ่ง
เป็นสายรองรถเริ่มน้อยบางตาลงผิดกลับเมื่อตอนแรก ในขณะที่จอดติดไฟแดงอยู่ คิดอะไรเพลินๆ
สายตายก็ไปหยุดอยู่ที่กลุ่มเด็กสาวรุ่นราว 3-4 คนนั่งจับกลุ่มกันอยู่ สังเกตุจากหน้าตาไม่ธรรมดา แต่งตัวสวยสายเดี่ยวนุ่งสั้น
แต่ละคนเห็นแล้วอดมองเกลียวไม่ได้ ผมจองมองอยู่นาน มีเด็กคนหนึ่งในกลุ่มแยกตัววิ่งตรงมาที่รถผมแล้วส่งยิ้มหวานให้
เธอเคาะกระจกรถทำให้ผมตื่นจากอาการลืมตัว ผมลดกระจกลงครึ่งบาน

เด็กสาว: พี่ๆ พี่หล่อจัง
ผม:(เอาละว้าขาวอวบซะด้วยสเป็กเลย)คิดในในแต่ต้องเก็บอาการไว้
เด็กสาว:พี่สุดหล่อคะ........เอาหนูปะ........... 100 เดียวคะสะอาดด้วยหอมด้วยนะคะ(ยิ้มเขิล)
ผม: เฮ้ย..น้องตรงนี้เลยเหรอ.....(อยากอยู่)เก็บอาการอีก
เด็กสาว:..เอาปะคะ......................
ผม:( 100 เดียวเอาดิ)..จะดีเหรอน้อง(ทำหน้าเคลียดไว้ฟรอมแต่ มือล้วงกระเป๋าเสื้อหนีบแบงค์ 100 ออกมาให้)
เด็กสาว:(พนมมือไหว้รับเงิน)พี่รอหนูแป๊ปนะหนูไปหนูเอาถุงก่อนคะ....(วิ่งอย่างเร็วกลับที่ลุ่ม 3-4 คนแล้วทุกคนมองมาที่ผมบางคนหัวเราะชอบใจ)
ผม:....เขิล
เด็กสาว:(วิ่งกลับมาพร้อมกลับยื่นถุงพลาสติกให้)...ขอบคุณนะคะพี่สุดหล่อ...(วิ่งกลับในทันที)
ผม:อึ้ง............เปิดถุงดูมีหนูย่าง 3 ตัว
ตู.....................เซ็งเป็ด


อักเรื่อง

บางครั้งบางเรื่องก้อไม่อาจอธิบายได้
คุณว่าจริงใหม? บางครั้งบางเรื่องก้อไม่อาจอธิบายได้
ชายคน(เป็นชาวนา)หนึ่งนั่งหน้าบูด ตาเขียวปูดอยู่ในบาร์ (เมืองนอก ชาวนา มานั่งดื่มในบาร์ได้ ต้องรวยละน่า)
พอดีมีคนรู้จักแวะเข้ามาเห็นจึงทักทายอย่างเป็น ห่วงว่า
'เฮ้ ทำไมมานั่งเหงาอยู่คนเดียวล่ะ มีเรื่องอะไรเหรอ'
ชาวนาส่ายหน้าแล้วตอบว่า
'บางครั้งบางเรื่องก้อไม่อาจอธิบายได้'
..
'มีเรื่องอะไรนักหนา เล่าให้ผมฟังสิ' ชายมาใหม่ นั่งลงใกล้ๆ
'เมื่อเช้าผมนั่งรีดนมวัวอยู่ดีๆ พอนมวัวใกล้เต็มถัง
ไม่รู้วัวมันเป็นอะไรขึ้นมา มันยกเท้าซ้ายเตะถังล้มคว่ำหมด'
'เอ ฟังดูก้อไม่น่ามีอะไรมานี่นา'
'บางครั้งบางเรื่องก้อไม่อาจอธิบายได้' ชาวนาตอบ
'ถ้างั้น เกิดอะไรขึ้นอีกล่ะ'
'ผมก้อเลยมัดขาซ้ายมันไว้ กับเสาด้านซ้าย แล้วผมก้อรีดนมมันต่อ
พอใกล้จะเต็มถัง มันก้อ ยกเท้าขวาเตะถังล้มลงอีก'
'อีกแล้วเรอะ' ชายที่ได้ฟังหัวเราะ
'แล้วคุณทำไงต่อล่ะ'
'บางครั้งบางเรื่องก้อไม่อาจอธิบายได้' ชาวนาตอบ ก่อนที่จะเล่าต่อ
'ผมก้อเลยมัดขาขวามันไว้กับเสาด้านขวา'
'แล้วหลังจากนั้นล่ะ'
'ผมก้อรีดนมมันต่อ พอใกล้เต็มถังอีก
' มันก้อใช้หางปัดถังล้มลง'
'ฮืม...' ชายผู้นั้นพยักหน้า หงึกๆ
'บางครั้งบางเรื่องก้อไม่อาจอธิบายได้' ชาวนาบอกอีก
'แล้วคุณทำไงต่อล่ะ'
'ผมหาเชือกไม่ได้ เพราะใช้หมดไปแล้ว ผมก้อเลยถอดเข็มขัดออก
แล้วคล้องหางมันไว้กับคาน
นาทีนั้นเอง กางเกงผมก้อหลุดลงกองกับพื้น
แล้วเมียผมก้อเดินเข้ามาพอดี
....
...
..
.
คุณว่ามั๊ย บางครั้งบางเรื่องก้อไม่อาจอธิบายได้'

ช่วงนี้ จิตป่วย ขอโทษทีน้าาาาาา ไม่ได้เข้ามาเม้นให้เรยอ่า

มีเรื่องอารายมากมายต้องให้คิด

รู้สึกสำนึกผิดกับใครบางคนที่เค้าเริ่มจะตีจากเราไป

คิดถึง อยากเจอ อยากรู้สึกดีๆ กับคนบางคน แต่มันทำได้ยากเย็นเหลือเกิน

ยังไงจะพยายามให้หายดีแล้วกลับมาเจอกันนะจ๊ะ

ปล. เอาอัลบัมใหม่มาลงแล้วนะจ๊ะ พอดีไปสัตหีบมา แวะมาดูกันนะ

HAppY DaY จ้า

^ ^

ช่วงนี้ จิตป่วย ขอโทษทีน้าาาาาา ไม่ได้เข้ามาเม้นให้เรยอ่า

มีเรื่องอารายมากมายต้องให้คิด

รู้สึกสำนึกผิดกับใครบางคนที่เค้าเริ่มจะตีจากเราไป

คิดถึง อยากเจอ อยากรู้สึกดีๆ กับคนบางคน แต่มันทำได้ยากเย็นเหลือเกิน

ยังไงจะพยายามให้หายดีแล้วกลับมาเจอกันนะจ๊ะ

ปล. เอาอัลบัมใหม่มาลงแล้วนะจ๊ะ พอดีไปสัตหีบมา แวะมาดูกันนะ

HAppY DaY จ้า

^ ^

เม้นหวานแหว๋วทุกครั้งเยยนะคะ

เรื่องเล่าจากหญิงชรา ดีมากๆๆ
วันแรกที่พวกเราเริ่มการเรียนในมหาวิทยาลัยนั้น อาจารย์ของเราได้เข้ามาแนะนำตัว และบอกให้พวกเราทำความรู้จักกับคนอื่นๆ ที่เราไม่รู้จักมาก่อน ผมยืนขึ้นแล้วมองไปรอบๆ และมีมือๆ หนึ่ง เอื้อมมาจับบ่าของผม ผมหันไปพบกับหญิงชราร่างเล็ก ผิวหนังเหี่ยวย่น ที่ส่งรอยยิ้มอันเป็นประกายมาให้ผมรอยยิ้มนั้นทำให้เธอดูสดใสอย่างยิ่ง หญิงชราคนนั้นกล่าวขึ้นว่า "สวัสดี รูปหล่อ ฉันชื่อโรส อายุแปดสิบเจ็ดแล้ว มาให้ฉันกอดสักทีสิ" ผมหัวเราะกับท่าทางของเธอ และตอบอย่างร่าเริงว่า "แน่นอน ได้สิครับ " แล้วเธอก็กอดผมอย่างแรง ผมถามเธอว่า "ทำไมคุณถึงมาเรียนมหาวิทยาลัย เอาตอนที่อายุน้อยและไร้เดียงสาอย่างนี้ละ.. " เธอตอบด้วยเสียงปนหัวเราะว่า"ฉันมาหาสามีรวยๆ ที่ฉันจะได้แต่งงานด้วย แล้วมีลูกสักสองสามคน... " ผมขัดจังหวะเธอ โดยถามว่า "ไม่เอาครับ.. ถามจริงๆ " ผมสงสัยจริงๆ ว่า อะไรทำให้เธอมาเรียนที่นี่ตอนที่อายุขนาดนี้ และเธอตอบว่า "ฉันฝันมานานแล้ว ว่าฉันจะได้ปริญญา และตอนนี้ ฉันก็กำลังจะได้ปริญญาที่ฉันฝัน" หลังเลิกเรียนวิชานั้น เราเดินไปที่อาคารสโมสรนักศึกษาด้วยกัน และนั่งกินชอคโกแลตปั่นด้วยกัน เรากลายเป็นเพื่อนกันในทันที ตลอดสามเดือนหลังจากนั้น เราจะออกจากชั้นเรียนพร้อมกันและจะไปนั่งคุยกันไม่หยุด ผมนั้นประหลาดใจเสมอเมื่อได้ฟัง "ยานเวลา" ลำนี้ แบ่งปันความรู้ และประสบการณ์ของเธอให้กับผม ตลอดปีนั้น โรสได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยของเรา และเธอนั้นจะเป็นเพื่อนได้กับทุกคนในทุกที่ที่เธอไป เธอรักที่จะแต่งตัวดีๆ และดื่มด่ำอยู่กับความสนใจ ที่นักศึกษาคนอื่นๆ มีให้กับเธอ เธอได้ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่เมื่อถึงตอนสิ้นสุดภาคการศึกษา เราได้เชิญโรสให้มาพูดที่งานเลี้ยงของทีมฟุตบอลของเรา ผมไม่เคยลืมเลยว่า เธอได้สอนอะไรให้กับเรา ... พิธีกรแนะนำตัวเธอ และเธอก็เดินขึ้นมาที่แท่น ตอนที่เธอกำลังเตรียมตัวที่จะพูดตามที่เธอตั้งใจนั้น เธอทำการ์ดที่บันทึกเรื่องที่เธอจะพูดตกพื้น เธอทั้งอาย ทั้งประหม่า แต่เธอโน้มตัวเข้าหาไมโครโฟนแล้วบอกว่า "ขอโทษด้วยนะ ที่ฉันซุ่มซ่าม ฉันเลิกกินเบียร์มาตั้งนานแล้ว แต่วิสกี้พวกนี้มันแรงจริงๆ... ฉันคงจะเอาบทของฉัน มาเรียงใหม่ไม่ทันแล้วงั้นฉันก็คงได้แค่บอกเรื่องที่ฉันรู้ให้กับพวกคุณก็แล้วกัน" พวกเราทุกคนหัวเราะกันท้องคัดท้องแข็งตอนที่เธอเริ่มต้นว่า "พวกเราทุกคนนั้น ไม่ได้หยุดเล่นเพราะเราแก่หรอก แต่เราแก่เพราะว่าเราหยุดเล่น ที่จริงแล้วมีเคล็ดลับสู่การที่จะยังหนุ่มสาวอยู่เสมอมีความสุข และประสบความสำเร็จอยู่ 4 ประการ 1) พวกคุณจะต้องหัวเราะ และมีเรื่องสนุกๆ ขำขันทุกวัน 2) พวกคุณจะต้องมีความฝัน เมื่อไรก็ตามที่คุณสูญเสีย ความฝันของคุณไป คุณจะตายมีคนมากมายที่ยังเดินไป เดินมาอยู่ทั้งๆ ที่ตายไปแล้วและไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตายไปแล้ว.. 3) การที่คุณ "แก่ขึ้น" กับ "เติบโตขึ้น" นั้นมันต่างกันมาก ถ้าคุณอายุสิบเก้า แล้วนอนอยู่บนเตียงเฉยๆ ปีหนึ่ง และไม่ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย ตลอดทั้งปี คุณก็จะอายุยี่สิบ ถ้าฉันอายุแปดสิบเจ็ด แล้วนอนเฉยๆ ไม่ทำอะไรเลยตลอดทั้งปี ฉันก็จะอายุ แปดสิบแปด ทุกๆ คนนั้นจะแก่ขึ้น ทั้งนั้น ไม่จำเป็นต้องอาศัยความสามารถอะไรเลย ประเด็นของการ เติบโตขึ้น นั้นอยู่ที่การแสวงหาโอกาสในการเปลี่ยนแปลง 4) อย่าทิ้งอะไรไว้ให้เสียใจภายหลัง คนสูงอายุส่วนใหญ่นั้น ไม่เสียใจกับสิ่งที่ได้ทำลงไปแล้วแต่มักจะเสียใจกับสิ่งที่ยังไม่ได้ทำ คนที่กลัวความตายนั้น มีแต่คนที่ยังมีสิ่งทีต้องเสียใจค้างอยู่ " เธอจบการพูดของ เธอด้วยการร้องเพลง "The Rose" อย่างกล้าหาญ และเธอได้แนะให้พวกเราทุกคนศึกษาเนื้อร้องของเพลงนั้นและเอาความหมายเหล่านั้นมา ใช้กับชีวิตประจำวันของพวกเรา เมื่อสิ้นปีการศึกษานั้น โรสได้รับปริญญาที่เธอได้เริ่มฝันไว้เมื่อนานมาแล้วหนึ่งสัปดาห์หลังจบการศึกษา โรสจากไปอย่างสงบ เธอนอนหลับไปและไม่ตื่นขึ้นอีกเลย นักศึกษากว่าสองพันคนไปร่วมพิธีศพของเธอ เพื่อแสดงความเคารพ ต่อหญิงชราผู้วิเศษ ผู้ได้สอนให้พวกเขาได้รู้ ด้วยการทำให้เห็นเป็นตัวอย่างว่า ....... ไม่มีคำว่าสายเกินไป ที่จะเป็นทุกสิ่งที่คุณสามารถเป็นได้

จงจำไว้ว่า "การแก่ขึ้นนั้น เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้แต่การเติบโตขึ้นนั้นเป็นสิ่งที่เราเลือกได้ เราอยู่ได้ด้วยสิ่งที่เราได้รับ แต่เราจะมีชีวิตอยู่เพราะสิ่งที่เราให้ไป"

บาททีคนเรากว่าจะรู้ใจตัวเอง ........... ก็สายไปซะแล้ว ว่าไหม

วันนี้จะกลับบ้าน พ่อกลับมาแย้ว จะบินไปสิงคโปร์วันจันทร์นี้ ต้องไปส่งพ่อก่อน แล้วบอกรักแม่รึยังละ

ดีจ้า ทานข้าวยัง ทานเผื่อด้วยนะ แวะมาทักทายอะค่ะ

ใช้ไม่ทันแย้ว น้ำท่วมอีกรอบแย้ว ขอบคุณนะค่ะที่ยังเป็นห่วง

ลื ม ป า ย เ ร ย ว่ า ห า ย ตั ว อ่ า

ม ะ ว่ า ก า น น ะ ค้ า า า า า า า า

พ อ ดี ทำ นู่ น - ทำ นี่ อ่ า ค่ า า า า ม ะ ด้ า ย ห า ย ป า ย ห น า ย น ะ ค้ า า า า า

ยั ง อ ยู่ น า ย จ า ย ส า เ ห ม อ แ ห ล ะ ค่ า า า า า า . . . . อิ อิ

จ า พ ย า ย า ม ม า เ ม้ น ห้ า ย บ่ อ ย ๆ น ะ ค ะ

แ ล้ ว วั น นี้ บ อ ก ร้ า ก แ ม่ ก า น รึ ย า ง ง ง โ ช ค ดี น ะ ที่ เ ร า ติ ด แ ม่ ลู ก แ ห ง่ อ่ า า า

( ( ( ม า แ ว ะ ส่ ง เ ข้ า น อ น ด้ ว ย ค่ า . . . ฝั น ดี น ะ ค ะ ) ) )

คิ ส เ ถิ ง น้ า ค้ า . . . . . . . . . . . . . . . . . . จุ๊ บ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ



^ ^

ลื ม ป า ย เ ร ย ว่ า ห า ย ตั ว อ่ า

ม ะ ว่ า ก า น น ะ ค้ า า า า า า า า

พ อ ดี ทำ นู่ น - ทำ นี่ อ่ า ค่ า า า า ม ะ ด้ า ย ห า ย ป า ย ห น า ย น ะ ค้ า า า า า

ยั ง อ ยู่ น า ย จ า ย ส า เ ห ม อ แ ห ล ะ ค่ า า า า า า . . . . อิ อิ

จ า พ ย า ย า ม ม า เ ม้ น ห้ า ย บ่ อ ย ๆ น ะ ค ะ

แ ล้ ว วั น นี้ บ อ ก ร้ า ก แ ม่ ก า น รึ ย า ง ง ง โ ช ค ดี น ะ ที่ เ ร า ติ ด แ ม่ ลู ก แ ห ง่ อ่ า า า

( ( ( ม า แ ว ะ ส่ ง เ ข้ า น อ น ด้ ว ย ค่ า . . . ฝั น ดี น ะ ค ะ ) ) )

คิ ส เ ถิ ง น้ า ค้ า . . . . . . . . . . . . . . . . . . จุ๊ บ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ



^ ^

เหงา..........ว้าเหว่

อยากมีคนคอยเอาใจ สนใจ ใส่ใจ คอยเป็นห่วงเป็นใย จัง

จามีบ้างมั้ยน้อออออออออออออ

เห้อ.....เหว่ว้า.............ว้าวุ่น


"แค่คุณนึกสงสัย ก็เท่ากับว่า คุณได้สนใจ / ใส่ใจเค้าแล้ว"

 ใ ค ร บ า ง ค น พ บ ร ัก แ ท้ . . . แ ค่ เ ปิ ด ต า
ใ ค ร บ า ง ค น ม อ ง ห า . . . ก ลั บ ไ ม่ เ ห็๋ น
ใ ค ร บ า ง ค น ไ ด้ รั ก ม า . . . แ ต่ ย า ก เ ย็ น
ใ ค ร บ า ง ค น ม อ ง เ ห็ น . . . ก ลั บ เ มิ น ไ ป

Ps. ไม่ได้เม้นตั้งหลายวัน คิดถึงมากมาย
ถ้าคิดถึงก็เม้นคืนด้วยนะจ๊ะ (((จะมีคนคิดถึงเรามั้ยน้าาาาาาาาา)))

- d o n ' t b e a f r a i d o f l o v e -

 ใ ค ร บ า ง ค น พ บ ร ัก แ ท้ . . . แ ค่ เ ปิ ด ต า
ใ ค ร บ า ง ค น ม อ ง ห า . . . ก ลั บ ไ ม่ เ ห็๋ น
ใ ค ร บ า ง ค น ไ ด้ รั ก ม า . . . แ ต่ ย า ก เ ย็ น
ใ ค ร บ า ง ค น ม อ ง เ ห็ น . . . ก ลั บ เ มิ น ไ ป

Ps. ไม่ได้เม้นตั้งหลายวัน คิดถึงมากมาย
ถ้าคิดถึงก็เม้นคืนด้วยนะจ๊ะ (((จะมีคนคิดถึงเรามั้ยน้าาาาาาาาา)))

- d o n ' t b e a f r a i d o f l o v e -